ProgRockFest 2016 – zapowiedź festiwalu

ProgRockFest2016_coverW Legionowie 19 marca 2016 roku odbędzie się już druga edycja ProgRockFest.
Idea festiwalu powstała już w połowie lat 90-tych XX wieku, ale dopiero w 2015 roku została zrealizowana,  kiedy to legionowski społecznik i działacz kultury, a jednocześnie wielki fan Pink Floyd – Mikołaj Madejak – zorganizował we współpracy z Miejskim Ośrodkiem Kultury imprezę pod nazwą miniProgRockFest. Wówczas przed pełną widownią Sali Widowiskowej w Legionowie wystąpiły wspaniale przyjęte Archangelica (Warszawa), State Urge (Gdynia) i  Millenium (Kraków).

Line-up 2016:
18.00 – Arlon (Przemyśl)
19.15 – Art Of Illusion (Bydgoszcz)
20.30 – Lebowski (Szczecin)
21.45 – Believe (Warszawa)

Sala Widowiskowa w Legionowie
(budynek Ratusza Miejskiego)
ul. Piłsudskiego 41

Aktualności można śledzić na Facebooku na stronie wydarzenia.

Bilety na festiwal można nabyć w MOK w Legionowie lub zamówić telefonicznie – szczegóły na stronie festiwalu.

Arlon2016Arlon jest grupą wpisującą się w nurt rocka progresywnego. Pierwszy studyjny album On The Edge wydany w 2013 roku zyskał pozytywne opinie i zdobył prestiżową nagrodę Werbel 2014, przyznawaną przez dziennikarzy Polskiego Radia Rzeszów dla najlepszej płyty podkarpackiego wykonawcy.
Grupa koncertuje w wielu miastach w całej Polsce a także bierze udział w liczących się festiwalach takich jak: Festiwal Rocka Progresywnego w Gniewkowie, Cieszanów Rock Festiwal, Prog the Night. Wystąpiła także na pierwszym historycznym koncercie Rock Area On Stage w Katowicach z gościnnym udziałem Clive’a Nolana (Arena, Pendragon).
Album On the Edge zebrał pozytywne recenzje, nie tylko w Polsce, ale także we Francji, Włoszech, Holandii, Egipcie, Brazylii, Anglii i USA. W plebiscytach na najlepszą płytę progresywną roku 2014, album On the Edge został nominowany przez kilka serwisów internetowych oraz rozgłośni radiowych.
6 listopada 2015 raku podczas festiwalu rocka progresywnego Prog the Night odbyła się oficjalna premiera drugiego studyjnego album Arlonu Mimetic Desires, który powstał we współpracy z Michałem Mierzejewskim – kompozytorem, twórcą muzyki filmowej, aranżerem i orkiestratorem oraz założycielem Sinfonietta Consonus, znanym ze współpracy z gwiazdami takiego formatu jak m.in. Transatlantic, Jordan Rudess (Dream Theater), Flying Colors, Mike Portnoy, Neal Morse. Symfoniczna orkiestra, Sinfonietta Consonus, pojawia się w trzech utworach Arlonu. Nagrania realizowane były w kilku miastach i trwały od listopada 2014 do maja 2015 roku. Wzięło w nich udział 43 muzyków. Mimetic Desires, to 52 minuty muzyki głównie autorstwa i w aranżacji lidera grupy, Jacka Szotta, ale nie brakuje też dźwięków skomponowanych przez gitarzystę klasycznego i wokalistę Wojciecha Mandzyna oraz gitarzystę Wiesława Rutkę.

ArtOfIllusion2016Art of Illusion jest niecodziennym zespołem znanym fanom z mocnych, instrumentalnych utworów z bogatą aranżacją, dużą liczbą wirtuozerskich solówek oraz dynamiczną sekcją rytmiczną. Zespół jest w istocie kwartetem uzdolnionych instrumentalistów (choć współpracował również z różnymi wokalistami), w skład którego wchodzą muzycy takich formacji i projektów jak Hologram, Plotnicky, Yesternight, czy też z występów solowych pod szyldem Pianomatyk.
Grupa powstała w 2002 roku w Bydgoszczy, od początku działalności prezentując rozbudowane kompozycje spod znaku progresywnego rocka, łącząc je jednakże z ostrzejszym, heavymetalowym brzmieniem. Inwencja melodyczna, bogate aranżacje harmonijnie współgrają z biegłością techniczną tworzących zespół muzyków tworząc urzekającą paletę muzycznych barw i nastrojów.
Debiutancki album stanowi efekt wieloletniej pracy zespołu, w skład którego wchodzą Filip Wiśniewski (gitara), Paweł Łapuć „Pianomatyk” (fortepian, instrumenty klawiszowe), Mateusz Wiśniewski (gitara basowa) oraz Kamil Kluczyński (perkusja). Ponadto w 3 utworach zaśpiewał Marcin Walczak,a w nagraniach gościnny udział wzięła również flecistka Emilia Mielewczyk oraz saksofonista Tomasza Glazika (Kult).
Historia powstawania debiutanckiego albumu mogłaby stanowić temat na książkę – zmiany w składzie, wyjazdy członków zespołu, problemy techniczne z rejestracją partii, uporządkowanie dziesiątek wersji materiału, różne podejścia do miksowania nagrań i perturbacje z wokalistami spowodowały, że produkcja tak skomplikowanego albumu własnym sumptem zajęła niemal 10 lat. Mimo to wydaje się, że utwory wciąż brzmią w miarę świeżo.
Jak przystało na grupę progresywną większość utworów jest dość długa i trwa w okolicach 7-8 minut. Pojawienie się albumu Round Square of The Triangle już w zeszłym roku zwiastował 7-minutowy teledysk do utworu Thrown Into The Fog.
Oprócz dużej liczby różnorodnych solówek i częstych zmian rytmicznych na uwagę na pewno zasługują „żywe” partie fortepianowe oraz bogate aranżacyjnie wstawki orkiestrowe. Wokalista zaśpiewał jedynie w 3 utworach, ale już wiadomo że na kolejnym albumie, który już jest w przygotowaniach, będzie można usłyszeć go zdecydowanie więcej.

Lebowski2016Lebowski to zespół, którego styl odbiorcy określają mianem “muzyki do nieistniejącego filmu”. Wydany w 2010 roku debiutancki album Cinematic jest swoistym ukłonem w stronę wybitnych postaci polskiego kina, ilustrowanym muzyką przeplataną oryginalnymi kwestiami wyjętymi z pereł klasyki polskiego filmu oraz kinematografii światowej.
Pomimo braku wsparcia wielkich wytwórni płytowych i mass-mediów, zespołowi udało się przebyć długą i imponującą drogę. Debiut płytowy spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem słuchaczy ambitnej muzyki rockowej w Polsce i zagranicą, co zaznaczyło się znakomitym wynikiem sprzedaży płyty – ponad 6000 egzemplarzy w wersji CD oraz wyprzedany nakład limitowanej dwupłytowej wersji winylowej.
Cinematic doczekał się setek recenzji w ok. 30 krajach świata oraz licznych audycji i wywiadów radiowych. Do tego należy dodać też obecności w plebiscytach podnoszących debiut płytowy szczecińskiego projektu do poziomu “albumu tygodnia” w Polsce, Kanadzie, Finlandii, Włoszech i Brazylii. Tytułami Polski Album Roku oraz Debiut Roku docenili Cinematic słuchacze stacji Pro-Radio oraz Megastacja Rock, a także czytelnicy miesięcznika Metal Hammer, na którego łamach pojawiły się równie pochlebne recenzje. Podobnie gorąco i z uznaniem odnosili się dziennikarze piszący o Lebowskim na łamach takich pism muzycznych, jak polskie Teraz Rock oraz Lizard, serbski Nocturne, fiński Inferno i wielu innych.
Do pracy nad nową, drugą płytą, której premiera planowana jest na rok 2016 szczeciński kwartet zaprosił legendę światowego jazzu, wybitnego niemieckiego trębacza – Markusa Stockhausena. Nagrany wspólnie singiel Goodbye My Joy przez 17 tygodni utrzymywał się na Liście Przebojów Programu III Polskiego Radia.
Mówiąc o sile i wdzięku muzyki projektu Lebowski, wspomnieć należy również o koncertach zespołu, które realizowane w efektownej oprawie wizualnej, czynią spotkania z zespołem niezapomnianymi zarówno w kameralnych warunkach klubowych i kinowych, jak również na dużych scenach, przed wielką publicznością, co doskonale sprawdziło się na International Rock Conspiracy w Berlinie czy Ino-Rock Festival w Inowrocławiu, gdzie Lebowski wystąpił u boku Brendana Perry (Dead Can Dance) oraz szwedzkiego Pain Of Salvation.

Większość muzyków z pierwszego składu Believe spotkała się ze sobą już wcześniej w różnych okolicznościach muzycznych.
Believe2016Na początku był Collage – legendarna grupa, której współtwórcą był Mirek Gil, a grali w niej również Przemek Zawadzki i Tomek Różycki. W tym czasie powstał album Baśnie, o którym artrockowy świat mówi do dziś. Po Collage życie stykało artystów w różnych konfiguracjach: Mirek pracował z Vlodim Tafelem przy projekcie Mr Gil. A ponieważ nic nie dzieje się bez przyczyny, nadszedł czas na Believe, co stało się nieco z zaskoczenia. Mirek Gil spotkał po kilku latach Tomka Różyckiego i zaproponował nagranie 2-3 piosenek. Tomek miał za sobą blisko 15 lat przerwy w muzycznej działalności, a Mirek już odpoczął po innych projektach. Po kilku spotkaniach z Przemkiem poczuli, że jest „chemia” w tym co robią i zaczęli się zastanawiać nad nagraniem płyty i koncertami. Poszukiwania perkusisty trwały aż pojawił się Vlodi Tafel. I zagrał tak, że wszystko stało się jasne. Następnie do grupy dołączył  klawiszowiec Adam Miłosz, współpracujący wcześniej z Mirkiem. Przy nagrywaniu materiału na pierwszą płytę Mirek doszedł do wniosku, że fajnie zabrzmiałyby skrzypce. Zespół umówił się ze znajomą skrzypaczką, która przed nagraniem zachorowała i zaproponowała zastępstwo Satomi. Będąc muzykiem klasycznym, idealnie weszła w muzykę i klimaty Believe.
Pierwszy album zespołu Hope To See Another Day wydała w 2006 roku szwajcarska wytwórnia Galileo Records. Płyta zebrała bardzo dobre recenzje w Polsce i na świecie. Zaczęły się koncerty, od warszawskiej Progresji do szwajcarskiego Prog Sol, od akustycznej przygody w Hybrydach z Danielem Cavanagh (Anathema) do trasy z Fishem i wreszcie do koncertu w katowickim Teatrze Wyspiańskiego z legendą polskiego progrocka SBB.
W końcu zespół podpisał kontrakt z wytwórnią Metal Mind Productions. Praca nad drugą płytą Yesterday Is A Friend została ukończona w marcu 2008. Płyta została nagrana w pierwotnym składzie, uzupełnionym gośćmi: Winicjusz Chróst i Karol Wróblewski. Teksty do obydwu płyt napisał Robert Sieradzki. Wcześniej, w 2007 roku grupa zaaranżowała i nagrała na potrzeby gry komputerowej Wiedźmin utwór pod tytułem The Witcher Theme. W roku 2008 grupę opuścili Tomek Różycki i Adam Miłosz. Nowym wokalistą zespołu został Karol Wróblewski.
Na początku 2009 roku muzycy weszli do studia, by zarejestrować nowy materiał. W efekcie tego powstał longplay This Bread Is Mine nagrany w składzie: Mirek Gil (gitary), Karol Wróblewski (wokal, chórki, flet poprzeczny), Przemas Zawadzki (bas), Satomi (skrzypce), Vlodi Tafel (perkusja). Teksty, jak poprzednio, napisał Robert Sieradzki. Nad nagraniami czuwał Włodek Kowalczyk, a gotowy materiał zremasterował Andy Jackson (m.in. Pink Floyd, David Gilmour).
Przełom 2009 i 2010 to bardzo pracowity okres w działalności zespołu. Europejska trasa koncertowa, dużo występów w Polsce oraz praca w studiu nad nowym materiałem. Powróciła koncepcja wzbogacenia brzmienia o instrumenty klawiszowe. W wyniku tego, w zespole pojawia się niezwykle utalentowany, młody muzyk – Konrad Wantrych. Dotychczasowy skład grupy z nowym klawiszowcem zarejestrował materiał na kolejną płytę i w październiku 2010 roku nakładem wytwórni Metal Mind Production ukazał się czwarty album Believe World Is Round. Był to debiut Karola jako autora tekstów. Gościnnie na płycie występił Tomasz ‚Ragaboy’ Osiecki (instr. hinduskie) i Winicjusz Chróst (gitara).
Od początku 2013 roku zespół pracował nad nowym repertuarem. Powstały kompozycje, które zarejestrowano we własnym studiu nagraniowym. Płyta wydana przez Metal Mind Production nosiła tytuł Warmest Sun In Winter. Premierowe wykonanie na żywo tego materiału miało miejsce na największym festiwalu rocka progresywnego – RosFest w Gettysburgu (USA).
Pod koniec 2013 roku zespół Believe zawiesił działalność. Rok 2015 przyniósł jednak nowy rozdział w historii Believe. Ukształtował się kolejny skład zespołu – Mirek Gil (gitara), Przemek Zawadzki (bas), Satomi (skrzyce), Konrad Wantrych (klawisze), Maciek Kosiński (wokal) i Łukasz Tomczak (perkusja). Zespół obecnie pracuje nad nowym materiałem, który ma się ukazać latem 2016 roku.

Reklamy

Dodaj komentarz / Add comment

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s