Art of Illusion – Leśniczówka, Chorzów, 25.3.2017

Wielkimi krokami zbliża się premiera drugiego longplay’a bydgoskiego zespołu Art of Illusion, który aktualnie promuje nowy singiel „Devious Saviour”. Pięknie wydany można było zakupić między innymi podczas sobotniego koncertu w chorzowskiej Leśniczówce. Godzinny koncert zabrzmiał bardzo soczyście a najlepiej zaprezentował się w ten wieczór genialnie uderzający za setem perkusyjnym Kamil Kluczyński. Reszta świetnie się uzupełniała a nowe utwory zapowiadają, że będzie jeszcze lepiej niż na debiucie. Poniżej zapraszam na prawie w całości czarno – białą podróż fotograficzną.

Reklamy

Candlemass – Solitude

Samotnia

Siedzę tu sam w ciemnościach
Czekając na wyzwolenie
Samotny i opuszczony, płaczę
Wyczekuję nadejścia tego czasu
Śmierć oznacza życie
Proszę, pozwól mi umrzeć w samotni

Nienawiść mym jedynym przyjacielem
Ból zaś ojcem
Udręka sprawia mi przyjemność
Śmierć mym sanktuarium
Z rozkoszą jej poszukuję
Proszę, pozwól mi umrzeć w samotni


Czytaj dalej Candlemass – Solitude

Tommy Emmanuel – Wytwórnia, Łódź, 17.03.2017

Ze względu na stan zdrowia Tommy Emmanuel był zmuszony odwołać listopadową trasę koncertową. Jednak co się odwlecze, to nie uciecze i genialny australijski gitarzysta w marcu wrócił do Europy w doskonałej formie. Licznie zgromadzona w łódzkiej Wytwórni publiczność przyjęła go bardzo gorąco, włącznie z wręczeniem pod koniec koncertu ogromnego czerwonego serca. Mistrz technik fingerstyle* i slapping** odwdzięczył się świetnym koncertem, udowadniając, że o kłopotach zdrowotnych już nie pamięta. Tommy zaprezentował bardzo zróżnicowany repertuar, tak samo jak różnorodna jest jego autorska twórczość. W jego grze pojawiły się brzmienia charakterystyczne dla jazzu, country, bluegrass, bluesa, popu, a także flamenco i muzyki klasycznej. Kto nie miał okazji widzieć i słyszeć Emmanuela w akcji mógł dobitnie się przekonać, że jedna osoba potrafi sprawić wrażenie obecności na scenie kompletnego zespołu.

*) fingerstyle – przełożenie techniki pianistycznej na gitarę, gdzie kciuk prawej ręki pełni taką samą rolę jak lewa ręka pianisty, natomiast pozostałe palce wykonują taką samą pracę jak jego prawa ręka. Charakterystycznym elementem tego stylu jest łączenie na jednym instrumencie melodii, basu, podkładu rytmicznego czy nawet elementów perkusyjnych.
**) slapping (inaczej klang) – technika gry na gitarze basowej opierająca się na dwóch partiach: slapie – energicznym uderzeniu kciukiem w strunę tak, by by po uderzeniu wydobyła ona czysty dźwięk w skutek otarcia o podstrunnicę oraz popie – dynamicznym poderwaniu struny, która obijając się o progi instrumentu wyda charakterystyczny, podobny do poprzedniego dźwięk.

Marek J. Śmietański

PS. Dziękujemy klubowi  Wytwórnia za akredytację foto.

Gregory Porter – zapowiedź koncertu

Zdobywca Grammy 2017 na jedynym koncercie w Polsce

Porter2017GrammyMuzyczne objawienie ostatnich lat, jeden z najlepszych głosów jazzowych swojego pokolenia, mężczyzna rozpoznawany po swoim głębokim głosie o pięknej barwie i charakterystycznym nakryciu głowy – Gregory Porter przyjedzie do Polski w kwietniu 2017 roku! Muzyk odwiedzi Łódź w ramach trasy promującej jego najnowszy album Take Me to the Alley, za który otrzymał w tym roku nagrodę Grammy w kategorii Najlepszy Jazzowy Album Wokalny (już drugą w karierze). Zapowiada się niesamowita uczta jazzowo-soulowa, ponieważ zazwyczaj Gregory czuje się znacznie lepiej na scenie niż w studio. Dzięki temu daje publiczności niepowtarzalną okazję obcowania ze brawurowo wykonanymi piosenkami z towarzyszeniem zespołu doskonałych instrumentalistów, których finezyjna gra nie jest w żadnym wypadku popisem wirtuozerii, choć nie pozbawiona emocjonalnych, a zarazem eleganckich improwizacji…

Czytaj dalej Gregory Porter – zapowiedź koncertu

Dream Theater- Metropolis Pt 1: “The Miracle and the Sleeper”

Metropolis część 1: “Cud i Uśpiony”

Uśmiech świtu
Pojawił się wczesnego maja
Niosła dar ze swego domu
Noc uroniła łzę
By powiedzieć jej o strachu, żalu i cierpieniu
Z których nigdy nie wyrośnie

Śmierć jest pierwszym tańcem, odwiecznym…

Nie ma już wolności
Obydwoje będziecie dusili się w jednym umyśle


Czytaj dalej Dream Theater- Metropolis Pt 1: “The Miracle and the Sleeper”

Ayden – OK Andaluzja, Piekary Śląskie, 3.3.2017

Poznański kwartet Ayden, który jest na początku swej muzycznej podróży ujął mnie swoją skromnością i otwartością wobec publiczności. Panowie jednak we wspaniałym stylu zaprezentowali się w piekarskiej Andaluzji. Ich muzyka to piękny post-rock inspirowany dźwiękami m.in. Tides from Nebula. Zresztą partie gitarowe były nagrywane w  studiu członków tegoż zespołu. Na pewno z zaciekawieniem będę obserwował ich karierę. Na tę chwilę mogę powiedzieć, że debiutancki album „Identity” jest nie tylko interesujący z zewnątrz ale i jego wewnętrzna, muzyczna zawartość ma duży potencjał. Dla mnie ta płyta pojawiła się już na liście płyt branych pod uwagę w podsumowaniach za rok 2017. Poniżej zapraszam na krótką fotorelację z tego niedługiego aczkolwiek emocjonalnego występu.

Paweł Domagała – Wytwórnia, Łódź, 12.03.2017

<

p style=”text-align:justify;”>Paweł Domagała dotychczas był kojarzony zdecydowanie jako aktor filmowy, serialowy i teatralny. Do niedawna mało kto wiedział, że nie tylko pasjonuje się muzyką, ale również zajmuje się nią niemal na co dzień. W 2009 roku wraz z Igorem Przebindowskim, Wojciechem Królem i Fryderykiem Młynarskim założył soft rockowy zespół Ginger, w którym pełnił rolę wokalisty i gitarzysty. Natomiast w ubiegłym roku we współpracy z Łukaszem Borowieckim wydał bardzo osobistą i intymną płytę solową zatytułowaną Opowiem Ci o mnie. I w żadnym wypadku nie zawiera ona nic, co kojarzyłoby się z piosenką aktorską. Paweł umiejętnie balansuje na pograniczu popu, rocka i bluesa, co kojarzy się nieco z twórczością Johna Mayera czy Mumford and Sons. Emocjonalne teksty piosenek „dotykają” miłości, wiary, spokoju wewnętrznego, a ponieważ podczas koncertu artysta opowiadał o swoich muzycznych doświadczeniach, jego występ został bardzo pozytywnie przyjęty przez łódzką publiczność.
PS. Instrumentalnie Pawła wspomagali: Tomasz „Serek” Krawczyk – gitara, Łukasz Borowiecki – bas i Robert Rasz – perkusja.

Marek J. Śmietański

PS. Dziękujemy klubowi  Wytwórnia za akredytację foto.

Musical Testimony 14 – Randy George

Siedem śmiertelnych grzechów, siedem dróg do zwycięstwa, siedem diabelskich ścieżek do nieba…*

RANDY GEORGE – amerykański multiinstrumentalista, specjalizujący się w grze na gitarze basowej, od 2004 roku bliski współpracownik Neala Morse’a (współzałożyciela Spock’s Beard i członka Transatlantic). Wziął udział w nagraniu jego 6 solowych płyt studyjnych i obu albumów The Neal Morse Band. Ponadto, ma swój wymierny udział w wydaniu dwóch płyt sygnowanych jako Morse – Portnoy – George, które są śladem wspólnego muzykowania w studio przy okazji nagrywania „regularnych” albumów, a zawierają covery utworów należących do klasyki rocka (głównie z lat 60-tych i 70-tych). Zanim jednak został etatowym członkiem zespołu Morse’a, w połowie lat 90-tych założył w Seattle grupę Ajalon, która jest zaliczana do nurtu chrześcijańskiego rocka progresywnego. Od tego czasu wydał dwie solowe płyty z muzyką instrumentalną oraz trzy albumy pod szyldem Ajalon. Randy w trakcie swojej kariery współpracował jako muzyk sesyjny bądź koncertowy z tak znanymi postaciami jak Rick Wakeman, Jordan Rudess, Steve Hackett, Steve Morse, Roine Stolt, Paul Gilbert czy Adrian Belew. Często również angażuje się w projekty tribute-owe, m.in. z muzyką Yes, Genesis i Steve’a Hacketta.

Pomimo braku czasu i przygotowań do europejskiej trasy The Neal Morse Band, Randy zgodził się poddać przesłuchaniu, jednak nie był nadmiernie gadatliwy. Stąd też kilka przypisów od redakcji dodanych jako uzupełnienie wyborów artysty 🙂 Czytaj dalej Musical Testimony 14 – Randy George

Retrospective – OK Andaluzja, Piekary Śląskie, 3.3.2017

Retrospective to szóstka wspaniałych ludzi a zarazem muzyków z Leszna. Aktualnie promują swój nowy album zatytułowany „Re:Search”, który jak do tej pory w moim osobistym rankingu jest najlepszą tegoroczną pozycją. Jednocześnie jest to najlepszy album w dorobku tego sympatycznego sekstetu. W ramach trasy promującej najnowszy longplay pojawili się w piekarskiej Andaluzji wraz z zespołami Ayden i Disperse (galerie z tych występów niebawem). Energetyczny występ w moim obiektywie możecie obejrzeć w poniższej galerii.